W Nowym Jorku, podobnie jak w większości jurysdykcji, przywłaszczenie tajemnic handlowych powoduje odpowiedzialność cywilną sprawcy. Tajemnica przedsiębiorstwa jest ogólnie definiowana jako jakakolwiek formuła, wzór, urządzenie lub zbiór informacji, które są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej i które dają mu możliwość uzyskania przewagi nad konkurentami, którzy jej nie znają lub nie wykorzystują. Typowe tajemnice handlowe obejmują komputerowy kod źródłowy (np, zastrzeżony algorytm wyszukiwania Google), receptury (od napojów bezalkoholowych po chemię leków zatwierdzoną przez FDA), a w niektórych przypadkach listy klientów i dane publiczne były przestrzegane w szczególny sposób, który zapewnia ochronę tajemnicy handlowej. Jeżeli pozwany uzyskał dostęp do informacji objętych tajemnicą handlową lub ją zachował bez upoważnienia, powód ma silny argument dotyczący sprzeniewierzenia, o ile może wykazać, że pozwany wykorzystał tajemnicę handlową z naruszeniem umowy, zaufania lub obowiązku lub w wyniku odkrycia niewłaściwymi środkami. Innymi słowy, po ujawnieniu informacji, jeżeli pozwany nie naruszył umowy lub obowiązku wobec posiadacza tajemnicy przedsiębiorstwa lub nie uzyskał jej w sposób niezgodny z prawem, argument przeciwko pozwanemu nie powiedzie się. Z tych powodów najbardziej krytycznym elementem wykazania, że informacje powinny być traktowane jako tajemnica przedsiębiorstwa, jest zachowanie przez posiadacza informacji szczególnej ostrożności w celu zachowania ich w tajemnicy. Szkody wynikające z kradzieży tajemnic handlowych ograniczają się zasadniczo do utraconych zysków w Nowym Jorku. W innych jurysdykcjach istnieją precedensy pozwalające na wywłaszczenie zysków sprzeniewierzonego, które wynikały z wykorzystania przez niego skradzionej tajemnicy handlowej, w tym sądy federalne stosujące prawo stanu Nowy Jork. Rutynowo poszukuje się nakazów sądowych, wstępnych i stałych.