Czy wyspa Rikers w Nowym Jorku jest bezpieczna?

Wszyscy Demokraci w nowojorskiej delegacji do Kongresu zwrócili się ostatnio do prezydenta Bidena o powstrzymanie „kryzys humanitarny” na wyspie Rikers, do której, jak twierdzą, burmistrz DeBlasio nie odnosi się odpowiednio.

Ośrodek zatrzymań znajduje się już pod nadzorem federalnym. Ten monitor niedawno powiedział sądowi, że urzędnicy Departamentu Więziennictwa powinni ukończyć „podstawową korektę 101” po tym, jak więzień Rikers Island próbował powiesić się w swojej celi.

List Kongresu do Bidena wspominał o tym incydencie i kilku innych. „Nie trzeba dodawać, że te warunki są nie do przyjęcia” — napisał przedstawiciel Bronxu Ritchie Torres.

„Nie możemy dalej pozwalać, aby wyspa Rikers pogarszała się do tego stopnia, że nie jest już bezpiecznym miejscem dla osób przebywających w areszcie lub pracujących w więzieniach.

Zaniedbujemy wypełnianie naszego obowiązku opieki nad osadzonymi w więzieniach nowojorczykami z godnością i szacunkiem” – dodał. Torres i inni przedstawiciele, którzy podpisali list, są szczególnie zaniepokojeni, ponieważ DeBlasio ponownie otworzył część Rikers Island, obiekt, który obiecał zamknąć.

Odpowiedzialność właściciela nieruchomości

Po pierwsze. Jeśli chodzi o obowiązek prawny, większość osadzonych to osoby zaproszone. Właściciel, którym w sytuacji Rikers Island jest miasto, odnosi korzyści ekonomiczne.

Państwo zwraca miastu koszty w przeliczeniu na jednego więźnia. Jest też korzyść pozaekonomiczna. Brutalnych przestępców nie ma na ulicach.

W dużej mierze z powodu tej podwójnej korzyści miasto ma obowiązek rozsądnej dbałości o utrzymanie wysokich standardów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Ponadto zdaniem SN urzędnicy nie mogą się pokazywać świadoma obojętność do kwestii zdrowia i bezpieczeństwa. Celowa obojętność to raczej niejasne sformułowanie, które sądy wciąż interpretują. Jednak jasne jest, że istnieje granica zdrowia i bezpieczeństwa, której nie można przekroczyć.

Zazwyczaj incydentem powodującym obrażenia jest upadek, choroba zakaźna, taka jak COVID-19, lub coś innego bezpośrednio związanego ze stanem nieruchomości lub zarządzaniem przez właściciela.

Czasami jednak osoba trzecia powoduje obrażenia, zwykle w walce. Odszkodowanie mogłoby być dostępne, gdyby ośrodek detencyjny miał obowiązek prawny, obrażenia były przewidywalne, a właściciel wiedział o zagrożeniu bezpieczeństwa.

Dowody przewidywalności obejmują:

• Charakter i charakter nieruchomości,
• Reputacja tego obszaru jako obszaru o „wysokiej przestępczości”,
• Wcześniejsze podobne incydenty w tym miejscu i
• Wcześniejsze podobne incydenty w okolicy.

Wszystkie te czynniki są widoczne w ośrodkach detencyjnych, takich jak Rikers Island. Na przykład te miejsca są samą definicją obszarów „wysokiej przestępczości”.

Ponadto, ze względu na charakter posiadłości, regularnie przebywają w nim ludzie agresywni i wybuchowi. Co gorsza, wielu więźniów Rikers Island może mieć problemy z nadużywaniem substancji i może być na odwyku.

Ustalenie zaniedbania

Zasadniczo zaniedbanie to brak opieki. Aby uzyskać odszkodowanie, zachowanie właściciela nieruchomości musiało być na tyle złe, że spadło poniżej dopuszczalnego standardu staranności.

Ustalenie wiedzy o wadzie jest pierwszym krokiem do stwierdzenia zaniedbania. Jak wspomniano, wada jest zwykle zagrożeniem nieodłącznym dla nieruchomości, takim jak nierówny chodnik lub brutalny więzień.

Dowód w tej kwestii może być bezpośredni lub poszlakowy.

Bezpośrednie dowody obejmują takie rzeczy, jak raporty z czyszczenia toalet lub audyty bezpieczeństwa. Wiedza pośrednia obejmuje takie rzeczy, jak umieszczanie członków rywalizujących gangów w tym samym pokoju dziennym.

Tak czy inaczej, ofiara musi ustalić swoją wiedzę na podstawie przewagi dowodów (bardziej prawdopodobne niż nie).

Ponadto dowód musi być wystarczająco silny, aby przezwyciężyć niektóre powszechne mechanizmy obronne. Przejęcie ryzyka może być najpowszechniejsze, zwłaszcza w przypadku roszczeń z tytułu urazów w ośrodkach detencyjnych. Właściciele nieruchomości nie ponoszą odpowiedzialności za szkody, jeśli ofiara dobrowolnie podjęła znane ryzyko.

Więzienia i ośrodki zatrzymań są pełne zagrożeń. Wszyscy to wiedzą. Zwykle nie są czyste i zwykle przebywają w nich bardzo źli ludzie. Jednak prawie nikt dobrowolnie nie trafia do więzienia.

Roszczenia z tytułu obrażeń przeciwko urzędnikom państwowym

Bardzo stara doktryna, suwerenny immunitet, uniemożliwiała pozwanie miasta, hrabstwa, rządu stanowego lub federalnego po incydencie z poważnymi obrażeniami.

Jednak Nowy Jork wyraźnie zrzekł się immunitetu suwerennego w większości przypadków urazów. Teraz odszkodowanie jest dostępne, jeśli pracownik rządowy dopuścił się zaniedbania, a ofiara złoży pozew.

O zaniedbaniach pisaliśmy powyżej. Porozmawiajmy teraz o zawiadomieniu o roszczeniu. To zawiadomienie jest w zasadzie ostatnią pozostałą częścią suwerennego immunitetu. Daje to miastu Nowy Jork i innym podmiotom rządowym szansę na ciche zaspokojenie roszczeń, zanim staną przed sądem.

Ponadto obowiązują bardzo ścisłe terminy. Ogólnie rzecz biorąc, ofiary mają tylko dziewięćdziesiąt dni od momentu urazu na złożenie zawiadomienia o roszczeniu.

Sądy okazjonalnie przyznają przedłużenia, ale lepiej na nie nie liczyć. Tak więc, jeśli ty lub ktoś bliski został ranny na Rikers Island lub w innym incydencie związanym z rządem, takim jak wypadek samochodowy, masz bardzo ograniczoną ilość czasu na działanie.

Ranni więźniowie Rikers Island zasługują na odszkodowanie. Na bezpłatną konsultację z an doświadczony prawnik ds. obrażeń ciała w Nowym Jorku, contact Napoli Shkolnik .