Utonięcia w basenach mieszkalnych: elementarz

Bardzo utonięcie w basenie ofiary doznają poważnego uszkodzenia mózgu po zaledwie trzy minuty pod wodą, więc zapobieganie jest kluczem do bezpieczeństwa basenu mieszkalnego.

Najlepszą profilaktyką jest aktywny nadzór, ale taka opieka nie zawsze jest możliwa. Rzeczywiście, większość utonięć na basenach ma miejsce, gdy nikogo nie ma w pobliżu, a taki nadzór jest niemożliwy. Istnieją normy prawne, które odnoszą się do takich sytuacji, więc rodziny mogą mieć zasoby, których potrzebują, aby pomóc swoim dzieciom przezwyciężyć obrażenia lub, jeśli dziecko nie przeżyje, przynajmniej w pewnym stopniu złagodzić ich smutek.

Odpowiedzialność prawna

Aby określić obowiązek prawny, niektóre sądy w Nowym Jorku nadal stosują tradycyjny system klasyfikacji prawa zwyczajowego. Proces ten dzieli ofiary na:

• Osoby zaproszone (osoby, które mają wyraźne lub dorozumiane pozwolenie na przebywanie na terenie i których obecność stanowi rzeczywistą lub potencjalną korzyść ekonomiczną dla właściciela),
• Licencjobiorcy (pozwolenie bez korzyści) i
• Intruzi (ani pozwolenie, ani korzyść).

Jednak większość sądów po prostu pyta, czy ofiara miała pozwolenie na przebywanie na lądzie, skutecznie eliminując mylącą kategorię średnią.

Jeśli ofiara miała pozwolenie na przebywanie na ziemi, właściciel prawdopodobnie miał obowiązek oględzin lokalu (więcej o tym za chwilę) i zapewnić im bezpieczeństwo. Z drugiej strony właściciele zwykle nie mają żadnych zobowiązań wobec intruzów. Ale jest poważny wyjątek.

Jeśli nieruchomość zawiera a basen lub inne miejsce, w którym dzieci mogą się bawić, np atrakcyjna uciążliwość zwykle obowiązuje reguła. Ponieważ dzieci bez nadzoru nie potrafią rozróżnić, co jest bezpieczne, a co niebezpieczne, prawo chroni je, wywyższając dzieci intruzów jako zaproszonych. W sprawach dotyczących atrakcyjnych uciążliwości ofiara/powodowie muszą również udowodnić, że właściciel wiedział o basenie lub innym atrakcyjnym uciążliwości, wiedział, że dzieci mogą się tam bawić i wiedział, że zagrożenie stwarza znaczne ryzyko poważnych obrażeń.

Inny wyjątek prawny, doktryna częstego intruza, została w dużej mierze zakazana przez ustawę. Zasada ta chroni myśliwych i inne osoby, które przypadkowo przekroczą granicę posesji i doznają obrażeń.

Ustalenie odpowiedzialności

Sekcja jednolitego kodeksu przeciwpożarowego i budowlanego zawiera ogólnostanowe zasady bezpieczeństwa dotyczące basenów mieszkalnych. Niektóre lokalne zarządzenia mogą być inne. Ogólne zasady obejmują:

• Alarm: Baseny zbudowane po grudniu 2006 muszą być wyposażone w alarmy dźwiękowe, które uruchamiają się, gdy ktoś dotknie wody. Automatyczne przykrycie basenu jest prawnie dopuszczalnym substytutem.
• Ogrodzenie: Wszystkie baseny muszą być całkowicie otoczone płotem lub barierą o wysokości co najmniej czterech stóp i „utrudniać dostęp do basenu”. Jeśli ściana budynku służy jako część ogrodzenia, wszystkie drzwi muszą być wyposażone w alarm, zamki samozatrzaskowe lub inne mechanizmy zabezpieczające.
• Tymczasowe ogrodzenie: Podczas budowy lub większych projektów renowacyjnych basen musi być otoczony tymczasowym ogrodzeniem, a w ciągu 90 dni po zakończeniu prac musi istnieć stała bariera.

Aby doszło do odpowiedzialności, musi istnieć związek między urazem a niebezpiecznym stanem. Na przykład właściciel nieruchomości odpowiada za szkody, jeśli dziecko wejdzie na posesję, gdy nikogo nie ma w domu i dostanie się na teren basenu, przeciskając się przez zerwane ogrodzenie.

Odszkodowanie w takich przypadkach obejmuje pieniądze za straty ekonomiczne, takie jak rachunki medyczne, oraz szkody niemajątkowe, takie jak ból i cierpienie. W przypadkach śmierci bezprawnej obowiązują specjalne zasady.