Pasażerowie statków wycieczkowych zarzucają niewłaściwe zachowanie związane z koronawirusem

Princess Cruise Lines wiedziała, że kilka osób na pokładzie Wielka Księżniczka zostało zakażonych koronawirusem COVID-19, jednak zgodnie z dokumentami sądowymi statek i tak wypłynął na Hawaje.

Powodowie twierdzą, że wcześniejsza epidemia koronawirusa na Diamond Princess zwróciła uwagę firmy na problem.

Dlatego, gdy osoby na Grand Princess zachorowały, firma miała obowiązek chronić pasażerów i ludzi.

Jeszcze firma nic nie zrobił.

„Byłoby logiczne, że po doświadczeniu tak traumatycznego wybuchu na pokładzie jednego z jego statków mniej niż miesiąc przed obecnym rejsem na pokładzie Grand Princess, oskarżony nauczyłby się podejmować wszelkie niezbędne środki ostrożności, aby zachować pasażerowie, załoga i bezpieczeństwo ogółu społeczeństwa” – zauważyli.

Wielka Księżniczka została poddana kwarantannie w Kalifornii przez kilka tygodni, co oznacza, że pasażerowie byli zamknięci w swoich kabinach. Pomimo kwarantanny, u dwudziestu jeden pasażerów i załogi potwierdzono przypadki koronawirusa.

Urazy statku wycieczkowego: przegląd

Choroby zakaźne stanowią poważny problem na pokładach ciasno upakowanych statków wycieczkowych.

Ogólnie rzecz biorąc, właściciele statków wycieczkowych mają prawny obowiązek ochrony pasażerów i załogi przed możliwymi do przewidzenia wybuchami epidemii.

„Przewidywalne” nie oznacza nieuniknione ani nawet prawdopodobne. Zamiast tego przewidywalne zwykle oznacza „w zakresie możliwości”. Obowiązek ten obejmuje takie rzeczy jak:

• Badanie pasażerów i załogi pod kątem znanych chorób zakaźnych, takich jak koronawirus, grypa lub odra,
• Częsta dezynfekcja powierzchni, szczególnie w częściach wspólnych,
• Zapewnienie rozsądnych udogodnień dla osób poddanych kwarantannie oraz
• Podjęcie szybkich działań w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej.

Te same ogólne zasady mają zastosowanie do takich rzeczy, jak obrażenia na basenie, upadki, napady i inne obrażenia związane z odpowiedzialnością za lokal.

Linie statków wycieczkowych mają obowiązek zapewnić swoim pasażerom bezpieczne warunki.

Obowiązek ten obejmuje regularne kontrole zapewniające bezpieczeństwo.

Urazy na statkach wycieczkowych to te same rodzaje ran, których ludzie doświadczają na lądzie. Ale w wielu przypadkach przepisy są inne.

Na przykład, gdy pracownicy na lądzie doznają obrażeń w pracy, świadczenia z tytułu odszkodowań pracowniczych zwykle pokrywają utracone zarobki i rachunki medyczne. Ale ustawa Jonesa zwykle dotyczy rannych marynarzy. Są to osoby, które spędzają co najmniej 30 procent swojego czasu na morzu.

Tak długo, jak uraz miał miejsce na statku, obowiązuje ustawa Jonesa. Nie ma znaczenia, czy statek był zacumowany, tuż przy wybrzeżu, czy na wodach międzynarodowych.

Aby uzyskać odszkodowanie zgodnie z ustawą Jones Act, ofiary muszą udowodnić, że zaniedbanie właściciela było bezpośrednią przyczyną urazu.

Dobrym przykładem są ataki osób trzecich. Jeśli złoczyńca był w stanie zaatakować ofiarę, ponieważ przepalone światło bezpieczeństwa ograniczało widoczność, prawdopodobnie odpowiedzialny jest za to właściciel.

Nie ma potrzeby udowadniania bezpośredniego zaniedbania ani nawet przewidywalności.

Lokalizacja może nie mieć znaczenia w odniesieniu do ustawy Jonesa, ale jeśli chodzi o pasażerów, lokalizacja ma duże znaczenie, jak następuje:

• Wody terytorialne: Jeśli uraz wystąpił, gdy biodro znajdowało się w porcie lub mniej niż trzy mile od wybrzeża, generalnie zastosowanie mają przepisy o odpowiedzialności cywilnej najbliższego stanu. Ogólnie rzecz biorąc, ofiary te są uprawnione do odszkodowania zarówno za straty ekonomiczne, jak i pozaekonomiczne.
• Wody międzynarodowe: Jeśli uraz miał miejsce dalej na morzu, zazwyczaj zastosowanie ma ustawa o śmierci na pełnym morzu. DOHSA ogranicza odszkodowanie do strat pieniężnych (ekonomicznych). Rekompensata za straty nieekonomiczne może być również dostępna, zgodnie z teorią taką jak niedbałe spowodowanie cierpienia emocjonalnego.

Niezależnie od tego, czy drogą lądową, czy morską, przejęcie ryzyka lub jego odmiana jest prawdopodobnie najczęstszą obroną firmy ubezpieczeniowej w roszczeniach z tytułu odpowiedzialności za lokal.

Ta luka prawna usprawiedliwia niedbałe zachowanie, jeśli ofiara dobrowolnie podjęła znane ryzyko. Na prawnikach firm ubezpieczeniowych spoczywa ciężar dowodu i ciężar perswazji na każdym elemencie.

Niektóre obawy związane z koronawirusem dla szczurów lądowych

Infekcje są również poważnym problemem w szpitalach, ośrodkach opieki długoterminowej i innych placówkach medycznych.

Zwykle te infekcje są infekcjami bakteryjnymi. The Koc rozgrzewający Bair Hugger jest dobrym przykładem.

W szpitalach jest zazwyczaj bardzo zimno. Tak więc ciepły koc jest często bardzo pocieszający. BHWB wykorzystuje próżnię do zasysania powietrza z okolic podłogi, podgrzewania go i podgrzewania koca.

Niestety powietrze na dole jest często zanieczyszczone. W rezultacie bakterie często infekują gojące się rany.

Innym przykładem są choroby zakaźne. Ponieważ pacjenci są tak bardzo zagrożeni, a obowiązek opieki medycznej jest tak wysoki, placówki muszą robić wszystko, aby chronić pacjentów.

Jeśli tego nie zrobią, mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej.

Te same zasady dotyczą organizacji ratowniczych. Osoby te często stykają się z osobami chorymi. To ich praca.

Jeśli organizacja nie zapewnia wystarczającej ochrony ratowników, grupa może zostać pociągnięta do odpowiedzialności za szkody.

Niekontrolowane choroby zakaźne często powodują poważne obrażenia. Na bezpłatną konsultację z an doświadczony prawnik ds. obrażeń ciała w Nowym Jorku, contact Napoli Shkolnik, . We do not charge upfront legal fees in personal injury cases.