Katastrofa trwa

Nieco ponad pięć lat temu mobilna morska jednostka wiertnicza kontynuowała swoją codzienną rutynę wiercenia ropy naftowej w Zatoce Meksykańskiej. Pływająca konstrukcja miała 396 stóp długości i 256 szerokości; może wiercić w wodach o głębokości do 30 000 stóp. Sama struktura była własnością Transocean i wierceń dla British Petroleum. Na pokładzie platformy znajdowało się 126 członków załogi. 20 kwietnia^cz o 21:56 Deepwater Horizon zapalił się. Bańka metanu szybko utworzyła potężna eksplozja a platforma stanęła w płomieniach. Deepwater Horizon płonął przez nieco ponad jeden dzień i do 22 kwietnia był całkowicie pod wodą. Tego dnia życie straciło jedenastu członków załogi. Przez 87 dni ropa naftowa wyciekała do Zatoki Meksykańskiej, co czyni ją jedną z największych katastrof ekologicznych w historii Stanów Zjednoczonych. Gdy ropa dotarła na ziemię w USA, stała się tym, czym chciałby jeden lekarz opisać jako „największy kryzys zdrowia publicznego od zatrucia chemicznego w historii tego kraju”.

Konsekwencje zdrowotne

Zdjęcia, które pojawiły się w mediach po wycieku, pokazywały oczywiste skutki wycieku ropy. Pokazali kaczki i inne zwierzęta pokryte gęstym, czarnym olejem i walczące o ruch. Pokazali rośliny i liście opadające pod ciężarem bałaganu i więdnące z braku powietrza. To, czego zdjęcia nie mogły trafnie pokazać, to przyszłość tych robotników, którzy zostali przedstawieni przy sprzątaniu miejsc katastrofy. Zdjęcia nie przedstawiały przyszłych ciągłych bólów głowy ani uszkodzeń nerek, których doświadczą ratownicy. Zdjęcia nie mogły do końca uchwycić zmienionej funkcji nerek i podrażnienia przewodu pokarmowego, które wkrótce dotknęło wiele ciał należących do rąk, które sprzątały bałagan. Jednak to, czego soczewka nie widziała, lekarze w całym kraju zaczęliby zauważać: ratownicy, poprzez wdychanie, połknięcie lub kontakt ze skórą i oczami, zaczęli cierpieć z powodu wycieku ropy.

Kwestia jurysdykcji

W ostatnim tygodniu kwietnia ofiary wycieku ropy otrzymały dobrą wiadomość w postaci orzeczenia sędziego sądu federalnego. Sędzia Sądu Okręgowego USA Carl J. Barbier orzekł, że uczestnicy pozwu zbiorowego dotyczącego eksplozji Deepwater Horizon i wycieku ropy mogą złożyć własne pozwy, oczywiście z pewnymi ograniczeniami. Zazwyczaj, gdy sąd w pozwie zbiorowym poświadczy grupę osób, postanowienia ugody mają zastosowanie do wszystkich członków grupy. Tutaj była jedna ważna decyzja, która miała zastosowanie do członków grupy pozwu zbiorowego Deepwater Horizon. Adwokat klasowy zdecydował się poddać ten pozew jurysdykcji admiralicji. Spowodowało to zrzeczenie się przez powoda możliwości rozpoznania sprawy przed ławą przysięgłych. Powód wniósł o zmianę swojej skargi w celu objęcia sprawy jurysdykcją w sprawie różnorodności; aleja do sądu federalnego, która istnieje tam, gdzie wszyscy powodowie pochodzą z innego stanu USA niż wszyscy pozwani, a stawką jest wymagana kwota odszkodowania. Sędzia orzekł na korzyść powodów, co może oznaczać napływ procesu o uszczerbek na zdrowiu przeciwko BP.

W Napoli Law staramy się pociągnąć tych, którzy ranią, do odpowiedzialności przed tymi, którzy zostali ranni. Jeśli cierpiałeś na obrażenia w wyniku kontaktu z chemikaliami skontaktuj się z naszymi nowojorskimi prawnikami ds. obrażeń ciała, a razem sprawimy, że Twój głos zostanie usłyszany.