Ticari davalarda dolandırıcılık, sözleşme ihtilafları, mal alım satımı ve menkul kıymet işlemleri dahil olmak üzere çeşitli bağlamlarda ortaya çıkar. Bir kişi, beyanın yanlış olduğunu bilerek ve yanlış beyana güvenilme niyetiyle gerçekleri yanlış beyan ettiğinde sahtekarlık işlemiş olur. Dolandırıcılık iddiası, bir davacının yanlış beyana haklı olarak dayandığını ve bunun doğrudan bir sonucu olarak zarara uğradığını göstermesiyle tamamlanmış olur. Dolandırıcılık iddiaları, yasal, hakkaniyete uygun, ihmalkar ve yapıcı dolandırıcılık dahil olmak üzere çeşitli biçimlerde olabilir. Dikkat çekici bir şekilde, adil dolandırıcılık, dolandırıcılığı yapan kişinin sunumunun yanlış olduğunu bildiği genel kuralın bir istisnasıdır. Hakkaniyete uygun dolandırıcılık, bu tür bir dolandırıcılıktan kaynaklanan bir sözleşmenin feshi gibi çözümlere izin verir. Bir kişinin maddi gerçekleri ifşa etme görevi olduğunda, ancak bunları gizlediğinde, bu hileli gizleme olarak bilinir. Tipik olarak, hileli bir gizleme iddiasını sürdürmek için davacının, potansiyel davalının konuşma görevine yol açan bir sözleşmeye dayalı, gizli veya güvene dayalı bir ilişki göstermesi gerekir. İhmalden kaynaklanan yanlış beyan iddiaları ayrıca davacı ile davalı arasında bir tür ilişki gerektirir ve bu da davalının ifşa yükümlülüğünü doğurur. Dolandırıcılık sonucu oluşan zararlar hakkaniyete uygun veya yasal olabilir. Hukuki zararlar, telafi edici ve cezai zararları içerir.