Sarhoş araç kullanma, sürücü bozukluğuna bir örnektir. Tehlikeli bozulma sarhoşluk anında değil, ilk içkiden sonra başlar. Diğer sürücü bozukluğu türleri şunları içerir:

• Tıbbi durum: Kalp hastalığı, diyabet veya epilepsi gibi ciddi, kronik bir tıbbi durum, sürücülerin direksiyon başındayken bilinçlerini kaybetmelerine neden olabilir. Araştırmacılara göre, grip veya soğuk algınlığı gibi daha az ciddi, geçici bir tıbbi durum, bir motorlu taşıtı güvenli bir şekilde kullanma yeteneğini yüzde 50'ye kadar azaltır.
• İlaçlar: Tıbbi bir durumun etkilerine karşı koymak için birçok kişi güçlü reçeteli veya reçetesiz ilaçlar alır. Bu ilaçlar genellikle, çoğu durumda zehirlenmeyi taklit eden güçlü yan etkilere sahiptir. New York'ta yasal olan esrar daha da güçlü bir uyuşturucu. Etkileri kademeli olarak ortaya çıkmaz. Bunun yerine, kullanıcılara bir ton tuğla gibi çarpıyorlar.
• Aşırı Yorgunluk: Uykulu araç kullanmak yılda on iki ay yaygındır. Günler uzadığında, insanlar kendilerini zorlayabileceklerini hissederler. Günler kısaldığında, insanlar daha erken uykulu hissederler. Alkol, uyuşturucu ve yorgunluğun hepsinin beyin ve vücut üzerinde temel olarak aynı etkileri vardır. Art arda on sekiz saatten sonra araç kullanmak, 0,04 BAC seviyesinde araç kullanmak gibidir. Bu, birçok New York sürücüsü için yasal sınırın üzerinde.

Hız yapma, işletme ihmaline bir örnektir. İnsanlar "yanlışlıkla" hız yapmazlar. Ne yaptıklarını biliyorlar çünkü hız göstergesi neredeyse tam anlamıyla burunlarının önünde. Diğer kasıtlı sürüş hataları, güvenli olmayan bir şekilde dönmeyi ve kırmızı ışıkta geçmeyi içerir. 

Araç çarpışmaları sırasında, hava yastıkları ve emniyet kemerleri gibi çoklu koruma katmanları araçta bulunanları korur. Korkuluklar ve enerji emici variller de kurbanları korur. Buna karşılık, bisiklet sürücülerinin neredeyse hiçbir kişisel veya yapısal koruması yoktur.

Ek olarak, yaygın bisiklet "güvenlik önlemleri" yarardan çok zarar verebilir. Sürücüler bisikletlilerin kask taktığını gördüklerinde genellikle daha fazla risk alırlar. Bilinçaltında, binicinin bir kazadan sağ çıkabileceğine inanıyorlar, bu yüzden daha pervasızlar. Bisiklet şeritlerini diğer trafik şeritlerinden ayıran beton sütunlar, bisikletçilere çalışması için daha fazla alan sağlar. Ancak, aynı zamanda sürücü görünürlüğünü de sınırlarlar. Bu sorun özellikle tehlikelidir çünkü birçok sürücü en başından bisikletlilere dikkat etmez.

Araç-araç çarpışmalarında hızdan ve araç-bisiklet çarpışmalarında koruma eksikliğinden bahsetmiştik. Araçtan yayaya geçen kazalar söz konusu olduğunda, hız ve koruma eksikliği özellikle ölümcül bir kombinasyondur.

20mph'nin altındaki çarpma hızlarında, bu çarpışmalar neredeyse hiçbir zaman ölümcül değildir. 40mph'nin üzerindeki çarpma hızlarında, yaya kurbanları neredeyse asla hayatta kalmaz. Kan kaybı (aşırı kan kaybı) genellikle bu durumlarda resmi ölüm nedenidir.

New York City/Long Island araba kazası lawyers must work especially hard to obtain fair compensation in these matters. Lack of evidence is usually a problem. If the victim dies, the reporting police officer only hears the tortfeasor’s (negligent driver’s) side of the story. Therefore, the police report is often inaccurate. Additionally, since most pedestrian accidents happen outside marked crosswalks, these claims are legally complex.